My i nasz świat jesteśmy mitologiczni.
Stworzyli nas bogowie na obraz i podobieństwo swoje, podarowali nam bajki o nas i o sobie.
Każde dowolne słowo jest dla nas nie tylko zbiorem liter, ale i różnorodnym sensem, uwarunkowanym poprzednim naszym i naszych przodków doświadczeniem.
Słowa są to rzeczywiste archetypy mitologiczne albo według terminologii Vannier’a – prototypy.

Niektóre z tych słów są nam szczególnie bliskie.
Odczuwamy ich wpływ wobec nas wszystkimi wewnętrznymi organami, sercem, nerkami i śledzioną.
Inni natomiast muszą przebyć długą drogę i przejść przez sito doboru życiowego, żeby w końcu nabyć minimalne, niezbędne dla mitu nasycenie energetyczne.
Władają nami i podporządkowują sobie rozpowszechnione ogółem mity: o deszczu i burzy, o mieszkańcach innych planet i latających talerzach, o niespotykanych przez nas zwierzakach i o tajemnych siłach magicznych.